Περιβαλλοντικές & ΜΗ μολυσματικές αιτίες του πονόλαιμου

Γίνεται να υπάρξουν περιβαλλοντικές και μη μολυσματικές αιτίες του πονόλαιμου; Η φαρυγγίτιδα είναι η φλεγμονή του στοματοφάρυγγα. Κοινώς αναφέρεται ως πονόλαιμος, αν και ο όρος αυτός χρησιμοποιείται συχνά με ασάφεια και ελάχιστα ορίζεται. Ως εκ τούτου, ενώ ο πονόλαιμος μπορεί να είναι το σύμπτωμα που περιγράφεται από τον ασθενή, η εξέταση μπορεί επίσης να αποκαλύψει ρινοφαρυγγίτιδα (δηλαδή, συμπεριλαμβανομένου του ρινοφαρυγγικού βλεννογόνου).

Εισαγωγή

Η ακριβής θέση του ερεθισμού/φλεγμονής συχνά δεν προσδιορίζεται. Η ακόλουθη ανασκόπηση θα επικεντρωθεί στον πονόλαιμο ως το κύριο σύμπτωμα, το οποίο συνεπάγεται από ερεθισμό και πόνο που προκαλείται από φλεγμονή. Όπως αναφέρθηκε, υπάρχουν επίσης επικαλυπτόμενα συμπτώματα στη ρινοφαρυγγίτιδα (άνω μέρος του φάρυγγα), αλλά η ρινίτιδα ή η ρινοσινουίτιδα συνήθως διαγιγνώσκονται αν και ο πονόλαιμος δεν είναι το κύριο σύμπτωμα.

Ο πονόλαιμος μπορεί να έχει μια μολυσματική ή μη μολυσματική αιτιολογία, αν και αυτές μερικές φορές επικαλύπτονται. Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι μολυσματικές, με μεγάλο ποσοστό (έως 40 %) που προκαλούνται από τον ρινοϊό και τον αδενοϊό. Άλλοι ιοί συμπεριλαμβανομένου του κορωνοιού, της γρίπης, της parainfluenza, του Epstein Barr και του απλού έρπητα έχουν επίσης εμπλακεί. Άλλοι οργανισμοί στους οποίους έχει αποδοθεί ο πονόλαιμος περιλαμβάνουν τη πνευμονία από μυκοπλάσμα και αιμολυτικό. Σπάνια, έχουν παρατηρηθεί επίσης καντινικές λοιμώξεις και άλλοι μύκητες και παράσιτα.

Ένα ποσοστό πονόλαιμου έχει μη μολυσματικές αιτιολογίες, αν και ο σχετικός επιπολασμός έναντι μολυσματικών περιπτώσεων δεν είναι καλά τεκμηριωμένος. Αυτό οφείλεται πιθανώς στο γεγονός ότι είναι ένας δαπανηρός και δύσκολος τομέας για μελέτη. Οι μη μολυσματικές αιτίες του πονόλαιμου είναι εξαιρετικά ποικίλες, και περιλαμβάνουν φυσικοχημικούς παράγοντες (για παράδειγμα το κάπνισμα, το ροχαλητό, τις φωνές, τα φάρμακα) και περιβαλλοντικούς παράγοντες (για παράδειγμα ρύπανση, θερμοκρασία, υγρασία/κλιματισμό).

ΜΗ μολυσματικές αιτίες του πονόλαιμου: ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ

Συνολικά, ο πονόλαιμος είναι ένα συχνό σύμπτωμα και ένας συχνός λόγος για την αναζήτηση ιατρικής περίθαλψης. Από τους 15.788 ερωτηθέντες (ηλικίας 14 ετών και άνω) σε μια σκωτσέζικη ταχυδρομική έρευνα, το 31 % ανέφερε ότι είχαν βιώσει σοβαρό πονόλαιμο ή αμυγδαλίτιδα κατά το προηγούμενο έτος. Στις ΗΠΑ, η οξεία φαρυγγίτιδα αντιπροσωπεύει το 1-2 % όλων των επισκέψεων σε εξωτερικά ιατρεία, ιατρεία και τμήματα επειγόντων περιστατικών. Πολλοί άνθρωποι δεν αναζητούν ιατρική περίθαλψη όταν έχουν πονόλαιμο, αν και η γεωγραφική διακύμανση είναι σημαντική, εξαρτάται από κοινωνικούς παράγοντες, την πρόσβαση και το κόστος της υγειονομικής περίθαλψης, και τη στάση για τη συνταγογράφηση αντιβιοτικών.

Αιτίες του μη μολυσματικού πονόλαιμου

  • Φυσικοχημικοί παράγοντες

Μια ευρεία ποικιλία φυσικοχημικών παραγόντων έχουν να κάνουν με την πρόκληση του πονόλαιμου, συμπεριλαμβανομένης της εισπνοής καπνού τσιγάρων, του ροχαλητού, της τραχειακής διασωλήνωσης, των έντονων φωνών, και ταυτόχρονης ασθένειας ή λόγω χρήσης ναρκωτικών.

Το κάπνισμα είναι ένας παράγοντας κινδύνου για πονόλαιμο, τόσο στους ίδιους τους καπνιστές όσο και σε εκείνους που εκτίθενται σε δευτερογενή καπνό (παθητικό κάπνισμα). Το κάπνισμα συνδέθηκε σημαντικά με πονόλαιμο/βήχα σε φοιτητές των ΗΠΑ, και η συχνότητα του καπνίσματος και του πονόλαιμου συσχετίστηκε σε γυναίκες από την Ιαπωνία. Το παθητικό κάπνισμα συσχετίστηκε σημαντικά με τον πονόλαιμο σε 46 Γάλλους μη καπνιστές, 382 Αυστραλούς εργαζόμενους σε εσωτερικούς χώρους μη καπνιστών, και εργαζόμενους σε νυχτερινά κέντρα και καζίνο. Επιπλέον, μια μελέτη ερωτηματολογίου ανέφερε μια σημαντική σχέση μεταξύ του πονόλαιμου των παιδιών και του μητρικού καπνίσματος.

Το ροχαλητό συνδέεται συχνά με πονόλαιμο, και οι δύο έχουν παράγοντες κινδύνου, όπως το κάπνισμα από κοινού, αν και η κατεύθυνση της αιτιώδους συνάφειας δεν είναι πάντα σαφής. Μια υψηλή συχνότητα πονόλαιμου είναι ένας παράγοντας κινδύνου για το συνηθισμένο ροχαλητό στα παιδιά και ο πονόλαιμος αναφέρθηκε από περισότερα από τα μισά παιδιά που ροχαλίζουν, στη συνέχεια διαγνώστηκαν με αποφρακτική άπνοια ύπνου. Ο πονόλαιμος μπορεί επίσης να σχετίζεται με αποφρακτική άπνοια ύπνου και σε ενήλικες. Η άπνοια ύπνου είναι ένας βασικός παράγοντας για την εκδήλωση της δευτερογενούς υπέρτασης.

Η τραχειακή διασωλήνωση και οι αεραγωγοί της λαρυγγικής μάσκας είναι κοινές αιτίες του πονόλαιμου σε άτομα που υποβάλλονται σε γενική αναισθησία.

Οι φωνές και η μεγάλη ένταση της φωνής μπορεί να προκαλέσουν πονόλαιμο, όπως αναφέρεται από άτομα σε επαγγέλματα που απαιτούν χρήση (και υπερβολική χρήση) της φωνής τους για την εργασία τους. Για παράδειγμα, οι εκπαιδευτές αεροβικής γυμναστικής έχουν αναφέρει αυξημένη συχνότητα εμφάνισης πονόλαιμου που δεν σχετίζεται με την ασθένεια από την αρχή της διδασκαλίας και η συχνότητα των κατηγοριών αεροβικής έχει αποδειχθεί ότι συσχετίζεται σημαντικά με τα συμπτώματα πονόλαιμου σε εκπαιδευτές. Πονόλαιμος αναφέρεται επίσης από τους εκπαιδευτικούς του σχολείου. Επιπλέον, ο πονόλαιμος μπορεί να εμφανιστεί ως δευτερεύουσα συνέπεια της λειτουργικής δυσφωνίας καθώς και το αντίστροφο.

Ο πονόλαιμος που προκαλείται από φάρμακα είναι μια αξιοσημείωτη ανεπιθύμητη ενέργεια ορισμένων φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων ενζύμων μετατροπής αγγειοτενσίνης (ACE) και των παραγόντων χημειοθεραπείας. Ο πονόλαιμος είναι επίσης ένα κοινό πρόβλημα σε ασθματικούς λαμβάνοντας εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή, συμπεριλαμβανομένων των μυκητιάσεων. Στην πραγματικότητα, οι άνθρωποι που λαμβάνουν μια μεγάλη ποικιλία από φάρμακα συχνά αναφέρουν πονόλαιμο ως αρνητική επίδραση, αλλά σε πολλές περιπτώσεις θα είναι συμπτωματική (δηλαδή, πιθανώς μολυσματικός πονόλαιμος και σε παρόμοιο ποσοστό με το εικονικό φάρμακο).

Ταυτόχρονη ασθένεια μπορεί να οδηγήσει άμεσα σε πονόλαιμο. Για παράδειγμα, η νόσος Kawasaki (βλεννογονική αγγειίτιδα) συνήθως προκαλεί φαρυγγίτιδα τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά. Επιπλέον, η χρόνια φαρυγγίτιδα είναι μια κοινή εκδήλωση της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, με αυτή την παρουσίαση που ονομάζεται τώρα λαρυγγοφαρυγγική διαταραχή παλινδρόμησης. Ενώ σε αυτές τις περιπτώσεις ο πονόλαιμος μπορεί να θεωρηθεί ως άμεση εκδήλωση της υποκείμενης κατάστασης, άλλες ασθένειες μπορεί να σχετίζονται με πονόλαιμο λόγω επακόλουθης αυξημένης προδιάθεσης για μόλυνση. Αυτό μπορεί να συμβαίνει για την συχνά αναφερόμενη σχέση με τη νόσο του θυρεοειδούς, όπου το 41 % των ασθενών με νεοδιαγνωσθείσα θυρεοειδίτιδα αναφέρουν πονόλαιμο ως πρώτο σύμπτωμα.

Περιβαλλοντικοί παράγοντες

Μια ευρεία ποικιλία περιβαλλοντικών παραγόντων έχουν αναφερθεί ως αιτίες του πονόλαιμου, συμπεριλαμβανομένης της γενικής ατμοσφαιρικής ρύπανσης, της ειδικής ρύπανσης που σχετίζεται με το επάγγελμα, τον κίνδυνο, ή τη βιομηχανία, και της ρύπανσης που αντιμετωπίζεται στα εσωτερικά περιβάλλοντα. Ωστόσο, επειδή τα δεδομένα είναι συχνά επιδημιολογικά και οι μεμονωμένοι ρύποι σπάνια εκπέμπονται μεμονωμένα, δεν είναι πάντα δυνατό να προσδιοριστεί η ακριβής αιτία των συμπτωμάτων. Οι ασθενείς με αλλεργική ρινίτιδα καθώς και εκείνοι με μεταρινική στάγδην, μη αλλεργική ρινίτιδα, και επίμονο βήχα μπορεί επίσης να εμφανίσουν πονόλαιμο ως δευτερεύον σύμπτωμα.

Η ρύπανση του αέρα του περιβάλλοντος είναι μια κοινή αιτία πονόλαιμου. Οι παράγοντες που εμπλέκονται περιλαμβάνουν το όζον, τα οξείδια του αζώτου, και λεπτή σκόνη. Η αστική διαβίωση και τα καυσαέρια επίσης, συνδέονται συχνά με τον πονόλαιμο.

ΜΗ μολυσματικές αιτίες του πονόλαιμου: ΡΥΠΑΝΣΗ ΤΟΥ ΑΕΡΑ

Σωματίδια και αναθυμιάσεις από μεγάλη ποικιλία βιομηχανιών έχουν εμπλακεί στον πονόλαιμο, συμπεριλαμβανομένων των ελαιοτριβείων πολτού, της ξυλουργικής, των τσιμεντοβιομηχανιών κ.α. Η καύση του αερίου δημιουργεί πολλαπλούς ρύπους, συμπεριλαμβανομένων των οξειδίων του αζώτου, των σωματιδίων και των πτητικών οργανικών ενώσεων, και η ρύπανση που σχετίζεται με το αέριο έχει συνδεθεί με τον πονόλαιμο σε διάφορες μελέτες. Το μαγείρεμα και οι πυρκαγιές είναι σημαντικές πηγές ρύπων παγκοσμίως, χαρακτηριστικό είναι ότι για κάποιες γυναίκες (μη καπνίστριες) στις ΗΠΑ, κάθε ώρα χρήσης της κουζίνας, συσχετίστηκε με (ελάχιστα αλλά μετρήσιμα) αυξημένα επεισόδια πονόλαιμου.

Οι καταγγελίες για πονόλαιμο είναι συχνές σε κοινότητες με περιορισμένες εγκαταστάσεις για ζώα, εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων και εργασίες ανακύκλωσης βιοστερεών. Ο πονόλαιμος ήταν επίσης σημαντικά πιο διαδεδομένος στους έλληνες συλλέκτες στερεών αποβλήτων έναντι άλλων εργαζομένων. Η εκτροφή χοίρων μπορεί να αποτελεί ιδιαίτερη αιτία πονόλαιμο σε κοντινούς. Οι γεωργοί εκτίθενται επιπλέον σε φυτοφάρμακα, και αυτό αποδόθηκε ως η αιτία της φαρυγγίτιδας.

Οι μελέτες αυτές αποκαλύπτουν ότι τα επαγγελματικά και επικίνδυνα ερεθιστικά, συμπεριλαμβανομένων των σωματιδίων, των χημικών ουσιών, των αναθυμιάσεων και των αερίων, και της ενδοτοξίνης είναι καλά τεκμηριωμένες αιτίες του πονόλαιμου.

Η θερμοκρασία και η υγρασία επηρεάζουν τις μεμβράνες βλέννας και έχουν συνδεθεί με τα συμπτώματα του πονόλαιμου. Ο θερμαινόμενος αέρας προκαλεί ρινικό πόνο και η τακτική εργασία σε ψυχρό περιβάλλον προκαλεί ρινίτιδα και πονόλαιμο, καθώς και αλλαγές στη λειτουργία των πνευμόνων. Η υγρασία είναι επίσης σημαντική. Πειραματικά, ο κρύος ξηρός αέρας προκαλεί ρινική φλεγμονή και προκαλεί περισσότερο ρινικό πόνο από τον υγροποιημένο ξηρό αέρα. Ωστόσο, μια πληθυσμιακή μελέτη έδειξε ότι τόσο η κρύα θερμοκρασία όσο και η χαμηλή υγρασία φαίνεται να αυξάνουν χωρίς να συνδέονται, τον κίνδυνο πονόλαιμου.

[…]Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα των ήπιων λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος (URTIs) είναι ο πονόλαιμος, η δυσφωνία και το πρήξιμο και ερυθρότητα του λαιμού, που προκύπτουν από τη δημιουργία φλεγμονής μετά από οξεία βακτηριακή ή ιογενή λοίμωξη.[…]

Από το άρθρο της BeeLive: ΣΠΡΕΪ ΠΡΟΠΟΛΗΣ, 83% βελτίωση των συμπτωμάτων ΙΩΣΗΣ!

Διαχείριση του μη μολυσματικού πονόλαιμου

Έχει υπάρξει μικρή συστηματική αξιολόγηση των θεραπειών για πονόλαιμο της μη μολυσματικής αιτιολογίας, και το πεδίο παρεμποδίζεται από την έλλειψη αντικειμενικών αποτελεσμάτων, με τις περισσότερες μελέτες που βασίζονται σε υποκειμενικά (αυτο-αναφερόμενα) τελικά σημεία. Εξ ορισμού, οι μελέτες της αντιβιοτικής θεραπείας για πονόλαιμο είναι σε μολυσματικούς πληθυσμούς. Οι μελέτες μη αντιβιοτικής θεραπείας συγχέονται γενικά με παρόμοιο τρόπο με τα κριτήρια ένταξης «οξεία φαρυγγίτιδα» ή «χρόνια φαρυγγίτιδα», τα οποία πιθανότατα θα είναι μικτής αιτιολογίας. Ένας πληθυσμός με πονόλαιμο δευτερογενή στη λειτουργική δυσφωνία μπορεί να αντικατοπτρίζει καλύτερα τις μη μολυσματικές αιτιολογίες, αλλά τέτοιες μελέτες είναι λίγες. Ως εκ τούτου, απαιτούνται καθορισμένοι μη μολυσματικοί πληθυσμοί μελέτης. Πολλά από τα τρέχοντα δεδομένα είναι αναξιόπιστα για τον προσδιορισμό της αποτελεσματικότητας των θεραπειών για μη μολυσματικό πονόλαιμο, αν και μπορούν να εξαχθούν ορισμένοι παραλληλισμοί.

Είναι πιθανό ότι η αποτελεσματικότητα των μη αντιβιοτικών θεραπειών που έχει αναφερθεί σε οξεία (ως επί το πλείστον μολυσματικό) πονόλαιμο μπορεί επίσης να δει σε μη μολυσματική πονόλαιμο. Αυτή η παρέκταση βασίζεται στην υπόθεση ότι η απλή αναλγησία και τα αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα είναι πιθανό να είναι αποτελεσματικά ανεξάρτητα από την αιτιολογία.

Αυτές οι μελέτες σε καθορισμένους πληθυσμούς με μη μολυσματικό πονόλαιμο προσθέτουν στα δεδομένα που λαμβάνονται σε μελέτες λιγότερο σαφώς καθορισμένων οξέων και χρόνιων πονόλαιμου. Αν και υπάρχει επί του παρόντος η έλλειψη αυστηρών δοκιμών των θεραπειών για μη μολυσματική πονόλαιμο, υπάρχουν αρκετά στοιχεία για να δείχνουν ότι μπορεί να υπάρχουν αρκετές αποτελεσματικές στρατηγικές. Η έλλειψη κατάλληλου προκλινικού μοντέλου εμποδίζει τις προσπάθειες για τον εντοπισμό αποτελεσματικών νέων θεραπειών.

ΜΗ μολυσματικές αιτίες του πονόλαιμου

Συμπεράσματα

Παρά το πόσο κοινός είναι ο μη μολυσματικός πονόλαιμος, λίγα γίνονται κατανοητά για το πώς προκαλείται από μια τέτοια ευρεία ποικιλία φυσικοχημικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Είναι πιθανό ότι σε πολλές περιπτώσεις η αιτία της επίμονης μη μολυσματικού πονόλαιμου περιλαμβάνει ένα συνδυασμό φυσικοχημικών και περιβαλλοντικών παραγόντων.

Φλεγμονώδεις διεργασίες (διαφόρων μηχανισμών, συμπεριλαμβανομένης της νευρογενούς φλεγμονής) φαίνεται να αποτελούν τη βάση του πονόλαιμου των μη μολυσματικών αιτιολογιών, και σε πολλές περιπτώσεις αυτό μπορεί να είναι η πηγή του πόνου. Η φλεγμονή αποτελεί επίσης τη βάση μολυσματικού πονόλαιμου, έτσι πολλές από τις θεραπευτικές επιλογές μπορεί να είναι επίσης κατάλληλες για τον μη μολυσματικό πονόλαιμο.

Πράγματι, αν και περιορισμένη, η βιβλιογραφία προτείνει ότι οι κατάλληλες επιλογές θεραπείας για μη μολυσματικό πονόλαιμο μπορεί να περιλαμβάνουν φαρμακευτική θεραπεία. Ωστόσο, η έλλειψη κατάλληλων ανθρώπινων πειραματικών μοντέλων εμποδίζει τον εντοπισμό της φαρμακευτικής θεραπείας για μη μολυσματικό πονόλαιμο.

Πηγή: www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3439613/

Michalis

all author posts

Τα σχόλια σας μας κάνουν καλύτερους!